اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت، عاشقان سکوت شب را ویران می کردند.

 
اگر خواب حقیقت داشت، همیشه خواب بودیم هیچ رنجی بدون گنج نبود...
ولی گنج ها شاید بدون رنج بودند.

 
اگر مرگ نبود، همه کافر بودند و زندگی بی ارزش ترین کالا بود،

ترس نبود، زیبایی نبود و خوبی هم شاید ...

 
اگر ساعت ها نبودند، آزادتر بودیم… با اولین خمیازه به خواب می رفتیم و

هر عادت مکرر را میان بیست و چهار زندان حبس نمی کردیم.

 
اگر دیوار نبود، نزدیک تر بودیم، همه وسعت دنیا یک خانه می شد و تمام محتوای

یک سفره، سهم همه بود و هیچ کس در پشت هیچ ناکجایی پنهان نمی شد.

 
اگر دروغ رنگ داشت، هر روز شاید  ده ها رنگین کمان در دهان ما نطفه می بست
و بی رنگی کمیاب ترین چیزها بود.

اگر کینه نبود قلبها تمام حجم خود را در اختیار عشق می گذاشتند و من با دستانی

که زخم خورده توست  گیسوان بلند تو را نوازش می کردم و تو سنگی را که من

به شیشه ات زده بودم به یادگار نگه می داشتی و ما پیمانه هایمان را شبهای

مهتابی به سلامتی  دشمنانمان پر می کردیم.

 
 اگر مهربان باشی تو را به داشتن انگیزه های پنهان متهم می کنند، ولی مهربان باش .

اگر شریف ودرستکار باشی فریبت می دهند٬ ولی شریف و درستکار باش .

اگر به شادمانی و آرامش دست یابی حسادت می کنند٬ ولی شادمان باش .

نیکی های درونت را فراموش می کنند٬ ولی نیکوکار باش .

بهترین های خود را به دنیا ببخش حتی اگر هیچ گاه کافی نباشد.

و در نهایت می بینی هر آنچه هست همواره میان تو و خداوند است نه میان تو و مردم.

 
                                                                                                                                 (دکترشریعتی)